| 1. Begin 2008 | 2. De rest van 2008 |
Begin 2008
Het begin van 2008 krijg ik Carnitene infuzen van Dr. Waaijer. Ze helpen wel even maar hebben niet het effect wat het moet hebben. Dr. Waaijer komt met een nieuw idee. Het is een infuus wat hij tot nu toe alleen maar bij wat oudere vrouwen heeft uitgeprobeerd. Het is dus af te wachten of het bij mij werkt. Ik besluit het toch maar te doen.
Maandag 3 maart wordt ik opgenomen in het ziekenhuis. De bedoeling is dat ik een week aan het infuus zal liggen. Het is een epiduraal katheter wat ik krijg. Dat houd in dat ik een infuus in mijn rug krijg. Onder in mijn rug wel te verstaan. De eerste paar dagen lijkt hij te werken, maar daarna neemt de werking af. Tevens krijg ik een flinke pijnlijke dikke plek op mijn rug bij het infuus. Wat blijkt het infuus is eruit gegaan. Het zit niet goed meer. Waarschijnlijk is dit gekomen door iets te enthousiaste fysiotherapie.
Omdat het infuus niet meer zijn werk heeft gedaan een aantal dagen wordt er besloten om hem toch opnieuw in te brengen. Met een pijnlijke rug en een nieuw infuus moet ik nog minstens een week blijven. Maar dit keer blijft hij wel goed zitten, dit keer doet hij wel goed zijn werk! Ik ga uiteindelijk twee weken later zonder pijn naar huis. Ik kan nog wel even napijn houden. Maar de bedoeling is, dat de vizueuze cirkel van pijn doorbroken is en dat daardoor de pijn weg blijft. Dr. Waaijer heeft een schot in de roos geraakt. De pijn blijft weg! Heerlijk….ik kan niet uitleggen hoe blij ik ben geen pijn meer te voelen. Het is eigenlijk gek en raar! Het is bijna onwerkelijk! Hopelijk blijft de dystrofie in mijn been nu weg en blijft de dystrofie in mijn arm stabiel. Dan hoef ik misschien hier niet meer verder te schrijven…dat zou toch perfect zijn!
De rest van 2008
Het ging geweldig! Echt super goed. Ja de pijn in m’n arm was er wel, maar dat had niet de overhand. Daar hoefde ik me dus geen zorgen meer om te maken.
Tot september 2008… toen begon een ingegroeide teennagel op te spelen. Er kwam wilde vlees bij en toen ging het mis. Er begonnen dystrofie klachten te ontstaan. De pijn werd in rappe schreden erger en erop lopen ging soms helemaal niet meer.
Dr. Wajer gebeld (eindelijk schrijf ik zijn naam goed ;-) ) en die zei “ik kan wel weer andere dingen gaan proberen, maar het infuus dat je in maart heb gehad werkte zo goed, zullen we dat weer proberen”? Ik vond het goed, en zo belande ik op maandag 20 oktober weer in het ziekenhuis. In diezelfde opname periode zou ook mijn teen behandeld worden. Het infuus deed zijn werk weer en ook mijn teen werd goed behandeld en heelde naar behoren. Maar op het moment dat ik aan mijn teen geholpen werd in de operatiekamer kon ik opeens niet meer uit mijn woorden komen. Dit bleef, ging niet weg en ik kon me amper meer verstaanbaar maken. Conclusie: een nieuwe schub van de MS die klachten veroorzaakte op spraak gebied. Bah! (lees meer hierover op het MS gedeelte van mijn website).