| 17 t/m 24.07.2010 De voorbereiding 25.07.2010 Mühlberg 26.07.2010 Weimar/Buchenwald 27.07.2010 Op naar Kraków 28.07.2010 Galeria Krakowski 29.07.2010 Lakenhalle/Centrum 30.07.2010 Zakopane 31.07.2010 Auschwitz – Birkenau |
01.08.2010 Naar Wrocław 02.08.2010 Kabouterjacht! 03.08.2010 Dagje Kabouter rust 04.08.2010 Kabouters: de Finale! 05.08.2010 Terugreis (overnacht in Goslar) 06.08.2010 Terugreis (thuiskomst, Katja blijft nog slapen) 07.08.2010 Katja naar huis! |
De Voorbereiding
Moet je nog niet slapen? vraagt Katja in haar al redelijk late mail. Mijn antwoord, ‘ja eigenlijk wel, maar ik kan weer eens niet slapen’. En nu dus maar dit eerste begin van het grote vakantie dagboek tikken. Poeh, voor het eerst sinds mijn diagnose zelfstandig op vakantie! Samen met de grootste reiziger van Nederland: Katja!
Het is me wat, en we gaan ook nog naar een niet eens zo’n heel gangbaar land; Polen! Maar goed daar hebben we elkaar 5 jaar geleden ook leren kennen, het is niet zo duur en ik had het er de vorige keer prima naar mijn zin. Dus leek het me nu geen blemmering om daarheen te gaan.
Uiteraard moet ik nu met andere dingen rekening houden dan 5 jaar geleden, maar toch vind ik het (in mijn ogen) best wel mee vallen. Uiteraard ik moet een koelblok in een diepvries kunnen leggen, het liefst geen hotel/youghthostel 4 hoog met alleen een trap. Maar op zich zou het toch moeten kunnen, en dus gaan we het proberen. We knallen die auto vol, en gaan rijden. En wel op 24 juli! Ja precies, jullie hebben het goed, nog een weekje.
We wilden alleen eerst naar Polen en dan via Tsjechië terug, maar 3000 km in twee weken :-S nee dat is iets te veel van het goed. Dus houden we het bij Polen! Is namelijk iets goedkoper dan Tsjechië en minder bekend…dus boeiender vind ik.
Morgen (17.07.2010) ga ik mijn auto even bij de garage na laten checken voor de vakantie en daarna ga ik mijn reisverzekering regelen. Wegenkaarten zijn al aanwezig, vertalingsboekjes liggen ook al klaar (ja mijn duits is dramatisch). En last but not least,… mijn thuisfront is ook al geregeld. Mijn lieve tante die gaat voor Blitz zorgen en de planten buiten. En Gerda (ja die lieve, goede Gerdie die mij helpt bij het in orde houden van mijn huis) die doet lekker 2 x in de twee weken dat ik weg ben het huis even luchten. Waarschijnlijk de ramen een keer goed doen…en mogelijk de grond in te tuin even goed los maken. Wat heb ik toch een lieve en zorgzame mensen om me heen.
# Zaterdag & Zondag 17 & 18 juli
Wel mijn auto is helemaal in orde! Whoehoe… geweldig. Daar was ik heel blij mee. Maar ‘ja dom dom dom’ de zorgverzekeraar was natuurlijk niet open. Het was zaterdag, dan werken ze niet. Ik had het kunnen weten, maar tja soms ben ik een beetje verstrooid. Dus dat moeten we maandag dan maar gaan regelen. Ach dan hebben we dan ook nog wat te doen. Ook moet ik nog even een lijstje tikken met info voor thuisblijvers. Altijd handig en belangrijk. En verders alles in tassen/koffers gaan pakken wat mee moet.
En vandaag (zondag) heb ik nog een logee gekregen voor een week! Haar naam is Guusje en is het konijntje van mijn broer en zijn vriendin. Zij gaan een week eerder op vakantie dan mij, dus moesten ze oppas hebben. En omdat het nog zo’n jong konijntje is heeft ze nu juist veel aandacht nodig, en dus dachten ze dat tante Divina daar wel geschikt voor zou zijn. Maar omdat ik dus zelf ook op vakantie ga, kan ik maar een weekje op haar passen en dan gaat ze naar de ouders van Suzan (vriendin van mijn broer). Het is een onwijs schattig beestje! Check mijn *Geflitst* foto’s voor een foto van Guusje!.. Nou dat was het weer…
# De rest van de week
De rest van de week heb ik het druk gehad. Misschien iets te druk, maar goed op zich hoort dat wel een beetje bij vakantie. Je kunt het nooit helemaal uit de weg gaan. Maar het ergste is nog wel (en ik ben echt onwijs blond) ik heb me vergist in de dag van vertrek. Ik zat constant met zaterdag in mijn hoofd. Terwijl we zondagmorgen pas gaan rijden :-S. Damn hoe krijg ik dat nou voor elkaar,… Ik mis volgens mij toch echt al een paar hersencellen op mijn 25e. Vandaag (23.07.2010) heb ik Blitz al naar haar logee adres gebracht, mijn tante past op mijn hamster. De andere logee, Guusje het konijn van mijn broer en zijn vriendin, heb ik naar het volgende logee adres gebracht. En eerlijk gezegd ben ik daar nu wel blij om, want nu kan ik de hele zaterdag uitrusten, uitrusten en nog eens uitrusten! Zodat ik helemaal uitgerust op vakantie kan ;-). Ach soms kan ‘blond’ zijn toch echt wel zijn voordelen hebben! Morgen, zaterdag dus, is mijn laatste dagje thuis…en dan zal mijn vakantie avontuur ook online beginnen! Tot dan…
Mühlberg
Zo vanochtend lekker snel kunnen vertrekken. Daar kan mijn moeder nog wat van leren ;-) *hele dikke knipoog*. Alles was kant en klaar voor vertrek toen Katja aankwam. En toen zij dus ook al heel snel haar spullen in mijn auto had gepropt konden we lekker gaan rijden. Katja had nog wat rust nodig en besloot nog een uiltje te knappen. En dus reed ik de eerste anderhalf uur zelf. Het ging me goed af, en toen ik eenmaal bij de Duitse grens was aangekomen ging het gaspedaal toch nog wel een stukje verder in. Heerlijk om ook eens te kijken hoe mijn auto rijd met 150/160 km p/uur. En mensen geen zorgen, het was ontzettend rustig op de weg, dus dat kon, zonder andere mensen in gevaar te brengen ;-).
Na zo’n 2,5 rijden was het klaar voor mij en gaf ik het stuur over aan Katja. Het rijden was super goed gegaan, en eigenlijk weinig last van vermoeidheid. Het was meer dat de gewrichten in mijn linkerhand gingen opspelen. Dus ik was best trots op mezelf. De eerste dag was een succes! Whoei…
Om 13:30 uur kwamen we aan in Mühlberg (Duitsland). Hier stonden de ouders van Katja al een dag. Haar ouders waren nog bij de Wartbourg. En dus hadden wij de caravan voor ons zelf en kon ik heerlijk even bijslapen. Dat had ik toch wel even nodig. ’s Middags hebben we nog even lekker zitten lezen en daarna zijn we ’s avonds lekker wezen eten in het dorpje. Heerlijk bordje met schnitzel, frietes en lekkere champignonnetjes! En het was nog niet eens duur, maar zeker wel heel gezellig! Kortom een goed geslaagd dagje! En nu lekker,… naar bedje toe, morgen naar Weimar!
Vandaag lekker relaxed opgestaan. Rustig ontbeten en lekker gedoucht! Daarna rustig aan naar Weimar gereden. Een ontzettend mooie stad, redelijk te doen met de rolstoel. Al mis ik de vibrerende steentjes niet zo. Maar het is niet zo dat we nergens konden komen. Ontzettend mooie architectuur en de huizen gezien van de beroemde dichters Goethe en Schiller. Daar ook heerlijk een bratwurst op en lekker wat zitten drinken op een terrasje.
Daarna gingen we op weg naar voormalig concentratiekamp Buchenwald. Dit ligt heel dicht bij Weimar. Maar helaas, toen we er bijna waren begon het te gieten en stoppen deed het ook niet meer. Dus heb ik alleen een informatieboekje meegenomen. En na dat door te hebben gelezen ben ik tot de conclusie gekomen dat ik daar toch nog wel een keer naar terug wil! Erg interessant,…en veel informatie te vinden. Kortom, nog een keer op vakantie naar Weimar!
Daarna zijn we maar terug gereden richting de camping, waar we onderweg nog wat spullen hebben gekocht in een supermarkt. ‘s avonds gingen we weer lekker uit eten! Jum jum, we hebben pizza op! Hij was heerlijk… Leon & Hettie, ontzettend bedankt! Morgen gaan we door naar Krakau, dat wordt een lange zit in de auto van zo’n 7 uur…tot dan!
“Vanochtend vroeg vertrokken in de luwte van de nacht” en telkens vertraagd door wegwerkzaamheden ;-). Maar we bleven positief. Om 8:15 uur vertrokken. Na de Poolse grens te hebben gehad, even op zoek geweest naar een pin automaat. Toen maar de Tom Tom anders ingesteld, zodat die de dichtstbijzijnde ‘bankomat’ op zoek ging. En jawel na een dorpje naast de snelweg ingereden te zijn was daar een bank waar we konden pinnen! Lang leve de Tom Tom. Toen we Zloty’s in ons bezit hadden zijn we verder gekachelt. En toen kwamen we om 16:30 uur aan in Krakau, hotel Artur. Meteen in gecheckt.
Het regende pijpenstelen niet erg lekker weer dus. We dachten laten we eerst is op zoek gaan naar een grote supermarkt. En die vonden we, na een stuk Krakau ingereden te zijn. Achteraf kwamen we erachter dat er op nog geen twee kilometer ook zo’n grote supermarkt lag. Ach ja, we weten het nu. Maar omdat ze in die eerste supermarkt geen mogelijkheid hadden om te eten, hebben we toch maar een McDonalds opgezocht. Ach alsof we dat zo erg vonden. Onze eerste souvenirs uit Polen hebben we al ;-) McDonalds cola glazen :-P. Voor Katja hebben we een regenjas op de kop getikt, want ze geven niet bar goed weer op.
Daarnaast hebben we besloten om de poging te wagen zelf met de auto Kraków in te gaan om dingen te bezichtigen. Aangezien we met deze regen het niet zo zien zitten om op de tram of bus te gaan wachten. We zullen zien, ik ben benieuwd! Morgen meer…
Vandaag was het ZEIKWEER… of nog beter gezegd, echt kakweer! Vreselijk! Dus hebben we vanochtend in de stromende regen de rolstoel in de auto gepropt en zijn naar een shopping center gereden. Die had Katja in haar boekje over Kraków gevonden. De Tom Tom ingesteld en karren maar. Eerst een tijdje in een langzaam rijdende file gestaan.. tja het blijft een stad. En toen aangekomen in het shopping center, lekker rond gebanjerd! Ach, we vermaken ons dan eigenlijk altijd wel. Daar allebei een onwijs leuke oranje trui gekocht. Echt een lekkere warme, voor nog geen 7 euro! Daarna terug naar het hotel gereden, waar ik even heerlijk een uurtje heb liggen slapen. Dat had ik echt even nodig, helemaal met dit regenachtige weer. Ik was bijna net zo wit als een spookje, heel moe dus.
Na lekker te hebben geslapen op weg gegaan naar de grootste shopping mall van heel Polen! Galeria Krakowski… echt groot, met heeeeeeeeeeeeeeeeuuuuul veel winkels! En daar lekker ook nog rond gekeken en geneusd. Katja een swatch-bandje voor haar horloge gekocht, waar ze in Nederland zo’n 4 maanden voor moest wachten.
Na allebei ergens wat gegeten te hebben, hebben we een paar yoghurt toetjes gekocht en zijn we terug naar het hotel gereden om die daar lekker op te peuzelen! Ik had immers de hele mooie plastic lepels van mijn uitzet van Jan meegenomen ;-). Kwamen ze toch nog ergens van pas haha, heb je ze niet voor niks gegeven!
En nu, ja nu heerlijk mijn bed induiken. Het is nu namelijk droog, en we hopen dat dat zo blijft. Dan gaan we morgen naar de ‘Lakenhalle’ en het plein met de grote mooie kerk. We willen proberen om de auto in de parkeergarage te zetten van de Galeria Krakowski. Vanaf daar moet het te doen zijn om er heen te lopen. Ja jullie lezen het goed, we crossen gewoon met mijn auto Kraków in! En nee, mijn auto is nog niet beschadigd of gejat… ;-) Tot de volgende keer! p.s. het is hier echt super, heb het goed naar mijn zin, en het is op zich best te doen met de rolstoel enzo.
Vanochtend vroeg vertrokken in de luwte van de nacht ;-). Ja alweer, we zijn Kraków in geweest! Met de auto naar de parkeergarage van de Galeria Krakowski, en vanuit daar naar het centrum gelopen. Dat was prima te doen. Uhm prima, Katja heeft wel flink mogen duwen, maar helemaal onmogelijk was het echt niet. Om van de kant van de weg te komen naar de andere (station kant, naar centrum kant), moesten we een voetgangerstunnel onderdoor. En daar moesten we er toch wel even flink de rem in zetten en flink duwen. Maar het was te doen.
Daarna onder het beroemde, welbekende poortje door. Daar moet je even opletten als rolstoeltoerist, want daar is de weg niet vlak. Dus heel makkelijk achterstevoren de stenen over. Daar overheen, werd het heel netjes. Wel vrij kleine stenen, maar die lagen zo mooi vlak dat je er amper wat van merkte. En toen maar karren met die handel.
We zijn door steegjes gecrost, en we hebben het plein met de Lakenhalle volgens mij wel 3x gehad. We zijn in de mooie kerk geweest, waar ik twee kleine fotootjes van heb kunnen maken binnen.
We wilden bij ons ijstentje van 5 jaar geleden weer een ijsje halen, maar uiteindelijk zijn we toch ergens anders beland. Dat restaurantje was namelijk best duur geworden en we konden niet eens meer ons eigen ijs kiezen :-( dat was best wel dom. Dus dachten we, dan gaan we toch lekker iemand anders blij maken met geld. Toen we daar ook lekker wat hadden hadden gedronken en onze tijd gestild hadden, zijn we richting een restaurantje gegaan.
Het was het restaurantje waar we 5 jaar geleden ook hebben gegeten, en het zat er nog steeds. Best wel grappig! En wat hebben we weer heerlijk gegeten,… niks te klagen. Na ons avondeten was ik toch best wel op, ik kon echt niet meer. Mijn benen waren pulp en mijn hoofd begon te knikkebollen. Ik vond het niet gek, en dus gingen we terug richting de auto.
We hebben uiteindelijk voor nog geen 25 euro met z’n tweeën gegeten! Whoehoe, was het in Nederland maar zo goedkoop. En dan hadden we overigens allebei een voorgerecht, hoofdgerecht en drinken! Lang leve Polen!
Maar ter info voor iedereen daar nieuwsgierig naar is; Kraków binnenstad is prima te doen met de rolstoel. Alleen moet je wel met je eigen auto of taxi de binnenstad in. Verder moet je er rekening mee houden dat je wel 1 traptrede op moet kunnen. Want naar de wc gaan, kan bijna nergens of je moet een opstapje maken. Het beste waar je naar toe kunt gaan is restaurant ‘Redolfi’ aan het grote plein, ze hebben een redelijk ruim toilet! Maar op zich, als je dus een beetje er aan toe bent zoals ik, is het prima te doen!
Wel, nu lekker mijn bed in, ik ben kapot. Morgen willen we proberen naar Zakopane te gaan, als ik goed genoeg ben. I hope so, daarom ga ik er nu alles aan doen… SLAPEN!
Damn wat een enorme toerisme trekpleister. Dat is gewoon echt niet leuk meer. De weg er naartoe is echt ontzettend mooi! Maar eenmaal daar is het echt niet leuk meer. Je hebt toeristisch en toeristisch. Zakopane valt onder ‘te’ toeristisch, en dan met dikgedrukte letters! Daarnaast is het met de rolstoel ook een hel om er te komen. Ik denk dat Katja armspieren met 10cm gegroeid zijn. Kortom dat is gewoon niet te doen voor de meesten in een rolstoel. Of je moet een tweede Katja hebben ;-). We hebben daar overigens ook een vrouw flink op de hakken gereden. Tja, die ging precies voor me lopen terwijl ze zag dat wij daar reden. En toen was het boem en au! Eigen schuld, dikke bult zeggen we dan. Ze vroeg er zelf om. We deden er overigens langer over om Zakopane in te komen dan eruit.
Ik denk dat het in de winter er wel leuk zal zijn, voor wintersport toeristen. Want daar is het stadje immers bekend van. Maar zo voor de zomertoerist vind ik het verschrikkelijk. Maar goed ik heb het gezien, ik ben er geweest ;-). Daarnaast kan je er denk ik ook vast mooi wandelen bedenk ik me nu, maar ja met die kreupele benen van mij ;-P hadden we vast niet ver gekomen, dus daar zijn we maar niet aan begonnen.
We zijn na deze rit en belevenis weer terug gereden naar het hotel, en we hebben daar heerlijk warm gegeten. Het restaurant was echt uitstekend! Genoeg keus en het eten was echt goed en netjes geserveerd. Kortom het hotel kan eigenlijk niet meer stuk, ik heb slechter meegemaakt!
Daarna ben ik op tijd gaan slapen, ik wilde fit zijn voor de volgende dag. Want als het goed is gaan we morgen naar Auschwitz en aangezien ik nog een beetje weet hoe het daar is, zal ik mijn benen heel hard nodig hebben denk ik. Maar we zullen zien, nu lekker slapen!
Vanochtend weer vroeg opgestaan, lekker ontbeten beneden in het hotel (wat overigens ook prima is), en daarna spullen gepakt en in de auto gestapt. Vanaf Kraków rij je er ongeveer een uur over, ietsje langer misschien. Maar het is prima te doen!
Bij Auschwitz aangekomen de auto geparkeerd en de rolstoel in elkaar gefixed. En tja waar ik al bang voor was, klopte. Het is eigenlijk met de rolstoel niet echt te doen :-S. Met een scootmobiel zou je nog een heel eind komen en als je de rolstoel achteruit meetrekt ook wel, maar niet in zijn vooruit.
Binnen aangekomen moesten we ons melden bij de entree balie. Dit keer moesten we betalen, ik kan me niet herinneren of we dat 5 jaar geleden ook moesten. Daarnaast moest je met een gids naar binnen, maar om 3 uur achter een gids aan te hobbelen was voor mij toch echt te lang en zou ik echt niet gaan trekken. Toen vertelde het leuke meisje achter de balie dat we dan om 15:00 uur ’s middags wel gewoon naar binnen mochten :-/. $&%&$^#$^ ik heb net uit zitten leggen dat mijn batterij met energie niet zo groot is als die van haar. Wij net zolang gezeurd dat we gewoon naar binnen wilden, en uiteindelijk konden we naar binnen. 18 euro lichter, alleen Katja hoefde te betalen en ook nog eens alleen de Poolse prijs, stapten we Auschwitz-Birkenau binnen.
Daar was de weg nog erger, en na een stuk me door Katja te hebben laten rijden, heb ik haar verlost. Dit was niet leuk meer. Ik zou wel gaan lopen en dan zagen we wel hoever we zouden komen. En na eigen zeggen heb ik het er prima vanaf gebracht. Ik ben in een aantal stenen barakken geweest waar best nog wel hoge trappen waren, maar ik heb het allemaal voor elkaar gebokst. Ik was stiekem best trots. We hebben samen gekeken naar de dingen die we graag wilden zien en zijn toen terug naar de auto gelopen. En nee, echt mijn benen deden het nog prima! Oh en voor de mensen die nieuwsgierig zijn, ik kon niks zien aan de boog die bij Auschwitz I hangt bij de poort van het kamp. Deze zou (gelezen en gehoord in het nieuws) namelijk gestolen zijn geweest en doormidden zijn gezaagd.
Eenmaal weer in de auto geklommen zijn we doorgereden naar Auschwitz II – Birkenau (Auschwitz bestaat namelijk uit meerdere kampen, maar deze twee behoren tot het staatsmuseum). Birkenau is vele malen groter, en daar is ook de beroemde treinrails uit de vele films, daar zijn de hele grote gaskamer ruïnes te zien en daar is ook het grote monument. En voor mensen die de afstand kennen en die er geweest zijn… Ik ben helemaal naar achteren gelopen met mijn krukken en spalk! Ja mensen, echt waar ik heb het helemaal gelopen en ik heb het ook goed volgehouden. Je kon bijna zeggen dat ik in een jubelstemming was toen we terug waren bij de poort.
Op de terugweg naar huis hebben we niet voor d snelste route gekozen. We hadden de Tom Tom zo ingesteld dat hij de snelwegen zou vermijden. En zo reden we dus door allerlei kleine dorpjes, langs afgevallen huisjes maar ook hele nieuwe villa’s. Het was een mooie route, vooral de stukken bos en natuur is prachtig in Polen.
Eenmaal bij het hotel aangekomen ben ik lekker even een tukkie gaan doen terwijl Katja zich in een boek verdiepte. Na heerlijk te hebben geslapen wilden we gaan eten in het restaurant van het hotel. Maar helaas die was op zaterdag gesloten, dus moesten we op zoek naar een restaurantje. Gelukkig was de man achter de balie van de receptie van het hotel zo vriendelijk ons op een restaurantje in de buurt te wijzen. Hij belde zelfs voor ons, om een tafeltje te reserveren. En daar hebben we uiteindelijk prima gegeten.
En nu, nu ga ik dit verslagje weer afsluiten met een welterusten. Morgen vertrekken we uit Kraków en gaan we op weg naar Wroçlaw waar we 4 nachten zullen verblijven in een hostel. Weer een nieuw avontuur dus! Als het goed is hebben we daar ook gratis Wifi, dus dan probeer ik jullie weer bij te kletsen. Mochten jullie niks vernemen, dan kan ik dus niet online komen. Nou… tot snel!
NaarWrocław
En zo was het dat we rond een uur of tien in Kraków vertrokken richting Wrocław. Het maar een paar uurtjes rijden en om kwart over één ’s middags kwamen we aan. We hadden een hostel geboekt. Iets waar ik nog nooit geweest was. Dus dat was een hele belevenis. Ik had natuurlijk wel eens erover gelezen maar nooit echt gezien. We gingen inchecken bij ‘Nathan’s Villa Hostel’. In eerste instantie dacht ik dat we in een vervallen bouwput waren beland. De ruit van de deur aan de straat van de hostel was er helemaal uit. Kortom we hoefden de deur niet eens open te doen. Er was een lift aanwezig (plust punt). Toen we boven aankwamen wilden we eerst de kamer zien, om er zeker van te zijn dat dit wel ruim genoeg voor de rolstoel.
Dit was boven verwachting, echt geweldig. Zo ruim! Dat ging prima lukken met de rolstoel. Dus we hebben voor vier nachten betaald en zijn lekker gaan luieren op de kamer, aangezien ik flink gaar was van de afgelopen nacht omdat er een paar Polen hadden besloten te gaan trouwen en uitgerekend hun feest te houden in ons hotel. Ik heb, met één klein slaapje van misschien een uur, tot half 5 wakker gelegen :-S. En daarna pas in slaap gevallen. De muziek van het feest kwam zelfs door mijn luisterboek van m’n iPod heen. Erg naar, en ik was vandaag dus ook niet bar geweldig.
Maar in de hostel lekker een uiltje geknapt en toen kwam ik al wel weer aardig bij. Ik kon zelfs slapen zonder mijn dekmatras te gebruiken. Kortom een prima bed.
’s Middags met de rolstoel het centrum ingereden, alleen was dit niet bar rolstoelvriendelijk. Dus ging ik het Katja niet langer aandoen en gingen we terug naar het hostel, om daarna te gaan eten. Het avondeten was heerlijk. We hebben gegeten bij restaurant ‘Zak’. Beetje aparte naam ;-) maar we hebben als goedmaker een extra ijsje gekregen omdat er iets verkeerds was gegaan in de keuken en we het verkeerde ijsje hadden gekregen. Ik heb er eentje en een kwart opgegeten, Katja de rest hihi, het ijsmonster!
Daarna zijn we terug gelopen naar het hostel, ja je leest het goed ‘gelopen’. Ik dacht ik waag het er gewoon op! En toen, ja toeen heerlijk gaan slapen!
De volgende dag; Kabouterjacht! Echt ik dacht dat ik alles zo onderhand wel had meegemaakt. Wrocław staat bekend om zijn kabouters. Het is een ware trekpleister geworden. Het eerste beeld werd in 2001 opgericht ter ere van de ludieke verzetsbeweging Oranje Alternatief, die de kabouter als symbool voerde. Sindsdien zijn er steeds kleinere kabouterbeeldjes bijgeplaatst. In 2009 stonden er 129 kabouterbeeldjes in de straten van Wrocław, in 2010 zijn dat er 162, vijf beeldjes zijn gestolen. Ons hostel deelt T-shirts uit aan iedereen die zo’n 50 kabouters weet te vinden.
Dus we dachten laten we daar maar eens naar op zoek gaan. En zo zijn we om tien uur ’s ochtends vertrokken…ik LOPEND! Jaja,…echt waar. De rolstoel is op de kamer gebleven. En mensen, ik heb het volbracht. We hebben tot half twee rond gelopen in het centrum, met tussendoor wat rustpauzes. We hadden toen zo’n 25 kabouters gevonden. Toen we rond half twee terug waren in het hostel zijn we op de 5e verdieping waar de keuken zich bevind gaan middag eten. Ik heb eens lekker een paar noodles klaar gemaakt en Katja had een broodje met cup a soup. Tja, dat kon nu makkelijk nu we in een hostel zitten. Na te hebben gegeten ben ik even nock out gegaan. Ik heb zo’n uur a anderhalf uur liggen slapen volgens mij, ik was best moe.
Nadat ik uitgerust was, zijn we weer verder gegaan met onze zoektocht. We hebben van half 5 tot kwart over zes weer rondgelopen en nog meer kabouters gevonden. Op dit moment zitten we op een totaal van 37! Onze receptioniste van de hostel was merkbaar verbaasd dat we in zo’n kleine omgeving zoveel kabouters hadden gevonden. Blijkbaar hadden dat niet veel anderen ons nagedaan! We weten nog een paar plekken waar er zich nog meer bevinden en dus gaan we daar morgen naar op zoek! We zullen ze vinden, we willen zo’n T-shirt! Das goedkoper dan er eentje kopen ;-). Het leuke van deze kabouterjacht is dat we tenminste ook veel van de stad zien!
Toen we om half zeven het wel hadden gehad met zoeken en honger hadden zijn we op zoek gegaan naar een restaurantje. We kwamen uit bij de PizzaHut, en hebben daar heerlijk gegeten! Ik denk dat we uiteindelijk zo’n 2 km in totaal hebben gewandeld vandaag, en ik heb het volbracht. Wel met wat rustpauzes tussendoor, maar het is me gelukt. Ik zit op dit moment helemaal in een overwinningsroes! Wat voelt dat heerlijk, bevrijd en trots. Ik weet ook wel dat ik dit niet iedere dag zal kunnen, maar vandaag in ieder geval wel. En morgen, morgen zien we wel weer. We hebben in ieder geval de tram die ons een eind kan brengen!
Op het moment dat ik dit schrijf zit ik op een bankje voor onze kamer in het hostel. Heerlijk relaxed met een flesje nestea. Voor me zit volgens mij een Spaanse jongen te internetten en Katja zit op een bankje naast me een boek te lezen. Wat is het leven toch heerlijk! Ik vermaak me zo, ik geniet van elk moment, elk uitzicht en elke minuut. Het is een bevrijdend gevoel dat ik dit allemaal nog kan ondernemen, dat ik dit nog allemaal kan doen. Weer iets wat ik van mijn to-do list af kan strepen! Whoehoe 1-0 voor mij tegen MS!
Vandaag stonden we met goede moed weer op. Maar helaas vandaag regende het, de lift was stuk en toen we eenmaal beneden op weg waren om meer kabouters te vinden kreeg Katja ook nog eens flinke hoofdpijn. Dus gingen we terug naar het hostel en dook Katja onder de wol. Ik heb toen maar lekker gerelaxt en een boek gelezen en een beetje gecomputerd.
Toen ik om zes uur ’s avonds toch wel honger kreeg en Katja toegaf niks naar binnen te krijgen ben ik er in mijn eentje op uit gegaan. We waren er achter gekomen dat er nog meer kabouters in het centrum waren, en die we nog niet gevonden hadden. Dus ben ik daar eerst op af gegaan, en met wat geluk vond ik er weer een aantal! Dus ons aantal gevonden kabouters was weer gestegen. Ik vond er zelfs eentje die wij samen echt spontaan voorbij waren gelopen!
Na de kabouters te hebben gevonden heb ik snel ergens wat gegeten, want in je eentje in een toch een beetje vreemde stad, is dat niet echt gezellig. Daarna nog wat drinken in de supermarkt gekocht en wat yoghurt toetjes en toen terug naar het hostel. Katja verblijden met nieuw drinken en ook een toetje. En toen kwam er een hele grote kabouter en die blies het verhaaltje uit! Hopelijk morgen een dag met mooier weer!
Vandaag weer gezellig opgestaan met nieuwe moed! Geen kapotte lift, en zonnetje wat door de wolken probeerde te komen en Katja zonder hoofdpijn. Whoehoe, we gingen voor die gratis T-shirts. We hadden de dag ervoor een 48-uurs kaartje van de tram gekocht, dus als we ver moesten lopen konden we alttijd de tram nog nemen.
En jawel, al na een kort stukje lopen vonden we alweer de eerste kabouters. We hebben weer een heel stuk van de stad doorgecrost en dus weer heel veel van de stad gezien. De stad is echt mooi, ik vind hem mooier dan Kraków, al heeft Kraków natuurlijk ook wel iets met de Lakenhalle enzo. Maar over het algemeen genomen zou ik eerder terug naar Wrocław gaan.
Maar na een hele volle ochtend te hebben gezocht en nog een stukje van de middag hadden we het toch wel gehad. We hadden 58 schattige lieve kleine kaboutertjes gevonden en dat vonden we wel genoeg. We gingen terug op weg naar ons hostel. Mijn benen waren nu ook echt op…al blijf ik het nog steeds knap vinden hoeveel km die deze vakantie hebben afgelegd. Ze zouden een onderscheiding moeten krijgen.
Bij ons hostel aangekomen, netjes de laatste straatnamen opgeschreven en naar de hostel crew. Die waren stom verbaast dat we zoveel kabouters hadden gevonden, en vonden het geweldig om te zien. Ze hebben ze allemaal netjes gecheckt. En dus kregen we uiteindelijk allebei een mooi T-shirt van het hostel. Toen kwamen we er achter dat ze ook een hostel in Roemenië hebben, voor mensen die het boeiend vinden ;-). Daarnaast hebben ze overigens ook een hostel in Kraków en Warschau.
Daarna hebben we heerlijk gerelaxt (ik heb even liggen dutten). Toen het half zes was zijn we terug naar het centrum gelopen waar ik een heel leuk straatje had gezien met een paar lekkere restaurants. En daar hebben we echt, ik overdrijf niet, heerlijk gegeten!
En dat was onze laatste dag, daarna is het over en uit met de pret. Morgen gaan we terug naar huis. We gaan niet meer naar Dresden wat eerst wel de bedoeling was, omdat het heel slecht weer wordt en het voor mij gewoon geen doen is om een hele dag de stad in te gaan en de volgende dag ontzettend ver nog te moeten rijden. Dus we gaan morgen rijden en gaan dan waarschijnlijk nog een keer bij de ouders van Katja overnachten en dan de volgende dag naar huis. En dan is het echt gebeurd… dag Kraków, dag Wrocław, dag Polen…tot een volgende keer!